Halloween ten a súa orixe nunha festividade céltica coñecida como Samhain, que deriva de irlandés antigo e significa fin do verán. Os antigos britanos tiñan unha festividade similar coñecida como Calan Gaeaf. No Samhain celebrábase o final da tempada de colleitas na cultura celta e era considerada como o «Ano novo celta», que comezaba coa estación escura.
Os antigos celtas crían que a liña que une a este mundo co Outro Mundo estreitábase coa chegada do Samhain, permitindo aos espíritos (tanto benévolos como malévolos) pasar a través. Os devanceiros familiares eran invitados e homenaxeados mentres que os espíritos daniños eran afastados. Crese que o uso de traxes e máscaras débese á necesidade de escorrentar aos espíritos malignos. O seu propósito era adoptar a aparencia dun espírito maligno para evitar ser danado. En Escocia os espíritos foron suplantados por homes novos vestidos de branco con máscaras ou a cara pintada de negro.
O Samhain tamén era un momento para facer balance das subministracións de alimentos e o gando para prepararse para o inverno. As fogueiras tamén desempeñaron un papel importante nas festividades. Todos os outros lumes apagábanse e en cada fogar acendíase unha fogueira na cheminea. Os ósos dos animais sacrificados lanzábanse á fogueira.
Outra práctica común era a adiviñación, que a miúdo implicaba o consumo de alimentos e bebidas.
