O calendario celta dividía o ano en dúas metades, a metade escura comezando no mes de Samonios (lunación outubro-novembro), e a metade clara, comezando no mes de Giamonios (lunación abril-maio). Considerábase que o ano comezaba coa metade escura, así Samonios convertíase no ano novo celta. Todos os meses comezaban coa lúa chea e a celebración do ano novo tomaba lugar durante as «tres noites de Samonios», a lúa chea máis próxima entre o equinoccio de outono e o solsticio de inverno. As lúas cheas marcaban o punto medio de cada metade do ano durante as cales celebrábanse festivais. O calendario de Coligny marca a lúa de pleno verán, con todo, omite a de pleno inverno. O calendario foi deseñado para aliñar as lunaciones co ciclo agrícola, e a posición astronómica exacta do Sol considerábase menos importante.
Na Irlanda medieval, Samhain permaneceu como a principal festividade, celebrado cunha gran asemblea na corte real de Tara, durando tres noites, consistente co testemuño galo.A festividade céltica do Samhain3 descríbese como unha comuñón cos espíritos dos defuntos que, nesta data, tiñan autorización para camiñar entre os vivos, dándoselle á xente a oportunidade de reunirse cos seus antepasados mortos. Para manter aos espíritos contentos e afastar aos malos dos seus fogares, deixaban comida fóra, unha tradición que evolucionou converténdose no que hoxe fan os nenos indo de casa en casa pedindo doces.Despois de que os romanos conquistasen gran parte dos territorios celtas, estes influenciaron o mundo céltico cos seus festivais á deusa romana da colleita, Pomona. Máis tarde, os cristiáns cualificaron as celebracións celtas como unha práctica herética, destruíndo baixo este pretexto gran cantidade da cultura, monumentos, e tradicións celtas, para afianzar o seu dominio político e social do vello continente. Foi a época de sometemento dos pobos libres pagáns, que eran convertidos ao cristianismo demonizando as súas crenzas, adoptando os seus festivais, e converténdoos ao cristianismo. Así, o de Samain converteuse no día de Todos os Santos, de onde deriva o nome inglés de Halloween.Polo Samhain era costume baleirar nabos (posteriormente cabazas, debido a unha tradición irlandesa) para porlles dentro veas. Varios séculos despois, esta tradición (que renace na actualidade grazas ao movemento neo-pagán) ten continuidade no actual Halloween, exportación dos irlandeses a Estados Unidos no século XIX e principios do XX.
CLICKEANDO NA IMAXEN AUMENTARÁ
pablodarribadavia
